Twintig jaar Dierengeluk,nu verder in Horse Happiness

Er is geen Horse Happiness zonder Dierengeluk.

Dierengeluk was nooit een klassiek asiel, maar een warme thuisopvang waar elk dier telde. Jarenlang ving Corie Cardon verloren fretjes uit heel Vlaanderen en kwetsbare poezen op die nergens anders terechtkonden. Met een strikt beleid zonder euthanasie kregen ook zieke of moeilijke diertjes er levenslang een veilige plek. Geen subsidies, geen grote woorden, maar dagelijkse, stille toewijding. Diezelfde onvoorwaardelijke zorg en toewijding voor het kwetsbare dier vormen het fundament van waaruit Horse Happiness verder bouwt.

Nu, na twintig jaar, draagt Dierengeluk de fakkel over aan Horse Happiness. 
Wat we overnemen is geen naam en geen archief. Het is het hart van de vereniging: 
de overtuiging dat een dier geen bezit is, geen project en geen prestatie.

Wat we van Dierengeluk meenemen, zetten we voort met een bredere blik op het paard. We willen mensen helpen om beter te leren kijken, kennis te verdiepen en bewuster keuzes te maken.

We beloven geen perfectie. Wat we beloven, is dat we ons best doen: dat we blijven kijken, dat we luisteren naar het dier, en dat we durven bijsturen wanneer blijkt dat het beter kan. Als Dierengeluk ergens voor stond, dan is het dat.

Aan iedereen die Dierengeluk twintig jaar lang heeft gedragen — leden, vrijwilligers en helpers — danken we oprecht. We zetten door, met dezelfde zorg en dezelfde vraag.